به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، دورهمی یلدایی آزادگان متولد آذر با هدف یادکرد از آزادههای سرافراز کشورمان که در ماه آذر متولد شدهاند، در آخرین روز پاییز ۱۴۰۴ شکل گرفت.
در این دورهمی، تولد آزادگان آذرماهی، نعمتالله حاجعلی، سهراب فروغیراد، داوود حسینپور، مرتضی صادقی، با حضور رضا رحمانی، جواد خواجویی، هوشنگ شاهپسندی و مرتضی سرهنگی جشن گرفته شد و پس از آن در جمعی گرم و صمیمی خاطراتی تلخ و شیرین از روزهای اسارت را برای حاضرین تعریف کردند.
نعمتالله حاجعلی که ۲۳ بهمن ۱۳۶۱ به اسارت درآمده و ۸ سال دوری از وطن را در اردوگاههای بعثی سپری کرده، ضمن قدردانی از برگزاری دورهمی صمیمی آزادگان گفت: خاطرات تلخی از شکنجه اسرا شنیدهاید و من هم به اندازه کافی از اینها گفتهام. ولی اسارت شیرینیهای کوچک خودش را هم داشت. چند روزی که برای درمان سینوزیت مزمنام در درمانگاهی نظامی بستری بودم، چند صفحهای از کتاب مثنوی معنوی به دستم رسید و روزگار برایم بسیار شیرین شد. کنار نگهبانها نوجوانی به نام مثنی بود که بعد از عمل جراحی بالای سرم آمد و پیگیر سلامتیام شد. این کارش من را در غربت سخت اسارت دلگرم کرد.
داوود حسینپور آزاده اهل شهریار که سال ۱۳۶۷ به اسارت نیروهای بعثی درآمد و ۲۶ ماه اسارت و مفقودالاثری را کارنامه رزم خود دارد، در ابتدای سخنانش گفت: آذرماه برای من پر از خاطرات و اتفاقات تلخ و شیرین است. مادرم میگفت شب چلهای که نیم متر برف باریده بود به دنیا آمدهام. پدر و مادرم را آذر ماه سالهای ۱۳۷۱ و ۱۳۸۶ از دست داده و پسرم توی همین ماه به دنیا آمده است.
وی ادامه داد: من و ۱۳۰۰ اسیر مفقودالاثر اردوگاه ۵ صلاحالدین، هیچ یک از امکانات محدود اسرای ثبتنام شده مانند دارو، درمان، عکس، نامه و پول برای خرید از فروشگاه اردوگاه را نداشتیم. ۱۸۰ نفر از بچههای ما به علت محدودیتها و نداشتن امکانات دارویی به شهادت رسیدند.
در ادامه مرتضی صادقی که از ۱۷ اسفند سال ۱۳۶۲ تا ۲ شهریور ۱۳۶۹ به مدت هفت سال در اردوگاههای رمادی و موصل در اسارت نیروهای عراقی بود، گفت: مناسبتها و مراسم آئینی، مذهبی و تقویمی را که در ایران برگزار میشد، به هر نحوی شده برگزار میکردیم، از شب یلدا، عید نوروز، جشن هفته دفاع مقدس، دهه فجر تا مراسم مذهبی مثل شبهای قدر، دعای کمیل و دعای ندبه. اجازه نمیدادیم فشار و محدودیت دشمن مانع برگزاری محافل و برنامههایمان شود.
سهراب فروغیراد هم که به مدت ۵ سال از ۲۵ مرداد ۶۴ تا ۱ شهریور ۶۹ طعم اسارت را چشیده، در صحبتهای خود با بیان اینکه ارتش بعث و استخبارات شیوههای روانی پیچیدهای را در برخورد با اسرای ایرانی در پیش میگرفتند، بیشتر نگهبانان اردوگاهها را به رباتهای انساننما تشبیه کرد که براساس آموزههای حزب بعث، ملاحظه و رحمی را در برخورد با اسرا نداشتند.
محفل «ماه من» در پایان هر ماه به بهانه تولد آزادگان متولد آن ماه و به همت دفتر هنر و ادبیات اسارت برگزار میشود.
نظر شما